آنان و به زندان افتادن برخى از آنها به دست زمامداران فاسد و جائر است . « 1 » بديهى است كه اگر اهل بيت عليهم السلام سكوت و خانه‌نشينى را انتخاب مىكردند و به امور دينى ، منهاى سياست مىپرداختند و متعرّض مستكبران حاكم نمىشدند ، دليلى نداشت كه سرنوشت همهء آنها شهادت شود ؛ چرا كه اسلامى نشان دادن حكومت ، يكى از مهم‌ترين شگردهاى سياسى حاكمانى بود كه خود را خليفهء پيامبر خدا صلى الله عليه و آله معرّفى مىكردند و در صورتى كه آنان امامان اهل بيت عليهم السلام را مزاحم و معارض حكومت خود نمىدانستند ، نوادگان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را نمىكشتند و با اين كار ، پايه‌هاى حكومت خود را سست نمىكردند ! چهار . تعارض با احاديث قيام يكى ديگر از نكاتى كه در ارزيابى احاديث نهى از قيام قبل از ظهور امام مهدى عليه السلام قابل توجّه اند ، تعارض آنها با احاديثى است كه صريحاً مسلمانان را به قيام در برابر ستمگران دعوت كرده‌اند . اين احاديث را به سه گروه مىتوان تقسيم كرد : گروه اوّل : احاديثى هستند كه در بارهء وجوب قيام عليه حاكمان ستمگر در صورت امكان ، و تسليم نشدن در برابر خواسته‌هاى نامشروع آنان وارد شده است . نمونه‌هايى از اين احاديث ، به قرار زيرند : عبد اللَّه بن مسعود در حديثى نقل كرده كه روزى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى گروهى از ياران خود ، از حوادث تلخى كه پس از او در تاريخ اسلام روى خواهد داد ، خبر داد و بيان فرمود : در آينده ، قرآن و سلطان با هم فاصله مىگيرند و زمامداران حاكم بر امّت اسلام ، از قرآن جدا مىشوند . سپس وظيفهء مسلمانان را در چنين شرايطى ، چنين تعيين نمود كه به هر سو قرآن حركت كرد ، همراه آن حركت كنند ، و نيز خبر داد كه در آينده ، امامان ستمگرى بر مسلمانان حكومت خواهند كرد كه اگر از ايشان

--> ( 1 ) . ر . ك : بحار الأنوار : ج 27 ص 207 باب 9 ( إنّهم لايموتون إلّابالشهادة ) .